L'

WORD

♉︎

غم و اندوه

(ادامه)

ارواح جسمی مردان مرده

قانون طبیعت ظاهر یا عدم بروز ارواح جسمی را کنترل می کند ، زیرا همه پدیده ها را کنترل می کند. هر جسم جسمی زنده دارای یک بدن شکل در داخل و اطراف آن است. بدن جسمی از ماده جسمی تشکیل شده است و از این مقدار بسیار مشخص است. بدن فرم بدنی از ماده قمری تشکیل شده است ، ماده ای از ماه ، که کمی از آن مشخص است. ماده جسمی و قمری در نوع خود یکسان هستند. آنها از این نظر متفاوت هستند که ذرات ماده قمری ریزتر و نزدیکتر از ذرات ماده فیزیکی هستند ، و این که ماده قمری و فیزیکی با یکدیگر مانند قطب مغناطیسی مخالف هستند.

زمین یک آهنربای بزرگ است. ماه نیز یک آهنربا است. زمین در مقاطع زمانی معین دارای کشش قوی تر از ماه نسبت به ماه روی زمین است و در بعضی مواقع ماه دارای یک قدرت قوی تر از زمین نسبت به زمین در ماه است. این دوره ها منظم و مشخص است. آنها متناسب هستند و از طریق تمام اقدامات زمان جسمی جهانی ، از کسری از ثانیه تا انحلال جهان و جهان ، گسترش می یابند. این کشش های متناوب زمین و ماه باعث گردش خون مداوم در ماه و جسمی می شود و باعث پدیده هایی می شود که به آنها زندگی و مرگ می گویند. آنچه در ماده قمری و ماده فیزیکی پخش می شود واحدهای حیات خورشید است. در ساخت بدن ، واحدهای حیات خورشید توسط ماده قمری به ساختار بدنی منتقل می شوند. در هنگام انحلال ساختار واحدهای حیات توسط ماده قمری به خورشید بازگردانده می شوند.

کشش مغناطیسی بین زمین و ماه بر هر جسم زنده تأثیر می گذارد. زمین بر روی بدن جسمی می کشد و ماه در بدن جسمی شکل می گیرد. این کشش های مغناطیسی باعث استنشاق و بازدم حیوانات و گیاهان و حتی سنگ ها می شوند. در طول زندگی بدنی و تا زمانی که بدن به نیمه روز قدرت خود نرسد ، زمین به بدن جسمی خود می کشد و جسمی بدن را در خود نگه می دارد و بدن فرم از ماه می گیرد. سپس جزر و مد تبدیل می شود. ماه روی بدن خود می کشد و فرم بدن از بدن خود بیرون می کشد. سپس هنگامی که ساعت مرگ فرا رسیده است ، ماه بدن را از حالت جسمی خارج می کند و مانند گذشته شرح آن مرگ است.

کشش زمین روی بدن و جابجایی ماه بر روی شبح جسمی ادامه می یابد تا زمانی که بدن و روح بدنی به عناصر مربوطه برطرف شود. این کشش های مغناطیسی به فرم فیزیکی باعث ایجاد پوسیدگی می شوند. شیمیایی یا سایر اقدامات فیزیکی فقط نتیجه کشش مغناطیسی و ابزار فیزیکی برای پایان دادن به آن است.

هنگامی که کشش زمین از کشش ماه قوی تر باشد ، روح جسمی نزدیک به بدن فیزیکی آن در زیر زمین یا مقبره آن کشیده می شود و احتمالاً با دید جسمی صرف دیده نمی شود. هنگامی که کشش ماه از کشش زمین قوی تر است ، روح بدنی از بدن فیزیکی آن جدا می شود. حرکات ضربان دهنده یا بدون عطف روح بدنی معمولاً در اثر عملکرد مغناطیسی زمین و ماه ایجاد می شود. به دلیل این عمل مغناطیسی ، یک شبح فیزیکی در حال خنک شدن کمی بالاتر یا پایین خواهد بود ، اما معمولاً بالاتر از جسم فیزیکی قرار دارد که بر روی آن قرار دارد.

ناظر متوجه خواهد شد که ارواح در حال حرکت یا راه رفتن به نظر نمی رسد که روی زمین جامد قدم بزنند. هنگامی که ماه درخشان است و در حال اپیلاسیون است ، کشش ماه قویترین است. سپس به احتمال زیاد ارواح جسمی ظاهر می شوند. اما در مهتاب ماه مه احتمالاً با چشم غیرقابل استفاده برای دیدن آنها دیده نمی شوند یا متمایز می شوند ، زیرا در این صورت تقریباً از رنگ مهتاب استفاده می کنند. آنها راحت تر در زیر سایه درخت یا یک اتاق دیده می شوند.

شبح غالباً انگار در یک کفن یا لباس ، یا با لباس مورد علاقه ظاهر می شود. هرچه لباس به نظر برسد ، همان چیزی است که بیشتر از آن ذهن روحانی را تحت تأثیر قرار داده بود ، روح قبل از مرگ. یکی از دلایل ارواح بدنی اغلب به نظر می رسد که در کفن این است که کفن ها لباسی هستند که اجساد در آن استراحت می شوند و بدن آسترال یا همان روح بدنی تحت تأثیر فکر کفن قرار گرفته است.

شبح جسمی هیچ توجهی به شخص زنده نمی کند مگر اینکه بدن فرم آن شخص آن را به خود جلب کند. سپس ممکن است به سمت آن شخص حرکت کند یا قدم بزند و حتی ممکن است دست خود را بیرون بکشد و آن شخص را لمس کرده یا دست بگیرد. هر کاری که انجام شود بستگی به فکر و ذکاوت فرد زنده دارد. لمس دست روح بدنی مانند دستکش لاستیکی خواهد بود یا مانند احساس آب وقتی شخصی دست خود را روی یک قایق متحرک قرار می دهد ، یا ممکن است هنگام مرطوب شدن شعله شمع را حس کند. انگشت به سرعت از طریق آن عبور می کند ، یا ممکن است مانند یک باد خنک باشد. هر کدام از احساسات با لمس یک روح بدنی تولید شود ، به وضعیت حفظ بدن جسمی آن بستگی دارد.

فقط یک روح جسمی ، نمی تواند مرتکب خشونت شود ، نمی تواند هر کسی را با چسبندگی آهنین نگه دارد ، نمی تواند باعث شود که یک فرد زنده بر خلاف میل خود کاری انجام دهد.

شبح جسمی فقط یک اتوماتیک خالی ، بدون اراده و انگیزه است. حتی نمی تواند با کسی که آن را جذب می کند صحبت کند ، مگر اینکه آن را به چالش بکشد و درخواست صحبت کند ، و پس از آن تنها یک پژواک یا یک زمزمه ضعف خواهد بود ، مگر اینکه فرد زنده روح را به اندازه کافی از جذابیت خود را تأمین کند تا بتواند تولید کند. صدا. اگر جذابیت لازم توسط زندگی فراهم شود ، ممکن است روح جسمی ساخته شود تا در زمزمه صحبت کند ، اما آنچه می گوید فاقد انسجام و حس است ، مگر اینکه زندگی به اینها بدهد و یا به آنچه گفته می شود اهمیت ناچیزی نشان دهد. صدای یک شبح دارای صدای توخالی یا اصطلاحاً زمزمه کننده است ، وقتی که شبح برای صحبت کردن ساخته می شود.

بوی روح بدنی آن است که همه با آن آشنا هستند ، چه کسی در یک اتاق مرگ یا با هر جسد مرده یا در طاق هایی که در آن مردگان قرار گرفته اند ، بوده است. این بو بوسیله ذراتی ایجاد می شود که از بدن جسمی خارج شده و توسط شبح جسمی دور می شوند. تمام بدنهای زنده ذرات بدنی را رها می کنند که بر حسب حساسیت به بو ، زندگی را تحت تأثیر قرار می دهد. بوی بدن مرده جسمی و شبح آن اختلاف نظر دارد زیرا هیچ موجودی هماهنگ کننده در بدن مرده وجود ندارد و ذرات انداخته شده توسط ارگانیسم زنده از طریق بوی حس می شوند تا با سلامت جسمی آن مخالف باشند. تأثیر ناسازگاری در مورد آن وجود دارد که به طور غریزی متوجه آن می شود.

اینکه یک روح بدنی در نزدیکی جسد مرده دیده نمی شود ، هیچ دلیلی بر حضور آن نیست. اگر روح به بدن خود نچسبد ، ممکن است فاقد انسجام شکل باشد ، اما ممکن است توسط فرد به اندازه کافی حساس باشد. کافر در ارواح ممکن است وجود یک روح را انکار کند ، حتی اگر شکل بی شکل آن ممکن است در بدن او چسبیده باشد یا در حال بیرون آمدن باشد. شواهد این امر ، احساس خالی در گودال معده ، خزنده ای است که از ستون فقرات یا روی پوست سرش احساس می کند. ممکن است چیزی از این احساس ناشی از ترس خودش باشد ، و تصویر کردن یا خیال پردازی از احتمال وجود چیزی که او از وجود آن انکار می کند. اما کسی که همچنان به جستجوی ارواح می پردازد ، سرانجام در تشخیص تفاوت یک شبح با دلهره خود یا خیالات یک شبح مشکلی نخواهد داشت.

اگرچه یک روح جسمی بدون اراده است و نمی تواند صدمه ای عمدی داشته باشد ، اما ممکن است یک روح ممکن باشد به واسطه جو ناهنجار و ناسالم که حضور آن باعث می شود به زندگی آسیب برساند. وجود یک ارواح جسمی ممکن است باعث بیماری های عجیب و غریب برای شخصی شود که در نزدیکی مکانی که بدن فیزیکی آن ارواح در آن دفن شده است ، زندگی می کند. این بیماری های عجیب و غریب فقط نتیجه گازهای مضر نیستند که بر بدن جسمی افراد تأثیر می گذارند بلکه بیماریهایی هستند که بر شکل بدن افراد زنده تأثیر می گذارد. همه افراد زنده به این ترتیب تحت تأثیر قرار نمی گیرند ، بلکه فقط کسانی که بدن خود را در درون جسمی قرار می دهند ، شبح جسمی را به خود جلب می کنند و در عین حال جذابیت مثبتی برای دفع ارواح ندارند ، چه موجود باشد و چه دیده نشده. در این حالت روح بدنی مردگان طعمه می زند و خصوصیات حیاتی و مغناطیسی را از بدن فرد زنده می گیرد. هنگامی که این کار انجام شد ، بدن جسمی از نشاط کافی برای انجام وظایف بدنی و ضایعات و افتادگی در نتیجه برخوردار نیست. کسانی که در همسایگی یک محل دفن زندگی می کنند و دارای بیماری های هدر رفته هستند که پزشکان نمی توانند از پس آنها برآیند و درمان نشوند ، ممکن است این پیشنهاد را درباره علت احتمالی بررسی کنند. اما ممکن است به نفع آنها باشد که به یک مکان سالم تر بروند.

یک روح جسمی ممکن است با میل به آن دفع شود. اما با چنین تمایل نمی توان فاصله زیادی از بدن جسمی خود گرفت و همچنین روح جسمی مردگان را نمی توان شکسته یا از بین برد و از بین برد ، همانطور که امکان دفع ارواح تمایل و اندیشه وجود دارد. راه خلاص شدن از شر روح بدنی ، اگر کسی از محله خود خارج نشود ، یافتن بدن جسمی آن و سوزاندن آن بدن جسمی یا خارج کردن آن به جاهای دوردست و سپس رها کردن در آفتاب و هوا است.

برای همه خوب است که بدانند ارواح جسمی چیست ، اما عاقلانه نیست که اکثر مردم آنها را شکار کنند یا کاری با آنها داشته باشند ، مگر اینکه این وظیفه آنها باشد. اکثر مردم ترس از ارواح دارند که آیا اینها را انجام می دهند یا اعتقاد ندارند که ارواح وجود دارند ، اما برخی از آنها در شکار برای ارواح رضایت مرموز می گیرند. شکارچی ارواح معمولاً طبق روحی که او را تحریک می کند ، بازپرداخت می شود. اگر او با جدیت به دنبال هیجان باشد ، آنها را به دست می آورد ، اگرچه ممکن است چنین نباشند همانطور که او برنامه ریزی کرده بود. اگر امیدوار باشد که اثبات کند که ارواح وجود ندارند ، وی ناامید خواهد شد ، زیرا او تجاربی را تجربه می کند که نمی تواند وزن و اندازه گیری کند. اگرچه اینها گواه ارواح نیستند ، اما او را در حالت تعلیق قرار می دهند. و او بیشتر ناراضی خواهد شد زیرا ، حتی اگر چیزهایی مانند ارواح وجود نداشته باشد ، اثبات آن برای او غیرممکن است.

کسانی که وظیفه آنها مقابله با ارواح است از دو نوع است. متعلق به کسی است که می داند یا منصوب به کار خود هستند ، زیرا آنها موقعیت خاصی را پر می کنند و یک نوع کار لازم را در اقتصاد طبیعت انجام می دهند. از طرف دیگر ، کسانی هستند که خود را به کار معرفی می کنند. کسی که کار خود را می داند یک اکتشافگر متولد شده است. او به عنوان نتیجه کار خود در زندگی های قبلی به این دانش می رسد. کسی که برای مقابله با ارواح منصوب شده است ، دانش آموز پیشرفته ای از غیبت ، پذیرفته شده و آگاهانه در مدرسه خاصی از اکتشافی کار می کند ، یکی از مراتب و وظایف آن درک و برخورد درست با ارواح مردگان است. او خدمات لازم را برای بدن طبیعت انجام می دهد. او همچنین زندگی را از ارواح مردگان محافظت می کند ، تا آنجا که زندگی اجازه می دهد. پرداختن به ارواح جسمی مردان مرده کمترین اهمیت کار اوست. آنچه او با توجه به تمایل و افکار ارواح مردگان انجام می دهد ، بعداً نشان داده خواهد شد.

کسی که خود را برای مقابله با ارواح مردگان منصوب می کند خطرات بزرگی را متحمل می شود ، مگر اینکه انگیزه ای که وی را برانگیزد علاقه او به رفاه یک امر است و مگر اینکه علاقه ای به خودخواهی داشته باشد مانند تمایل به احساس؛ یعنی باید تحقیقات و تحقیقات وی در مورد پدیده ارواح انجام شود تا بر جمع دانش بشری برای رفاه بشریت بیفزاید و صرفاً برای برآورده کردن یک کنجکاوی مرموز و نه رسیدن به شهرت مشکوک بودن یک اقتدار در مورد چیزهای غیبی و نه انگیزه او باید ارتباط با آنچه غیرقانونی "روحهای مردگان" نامیده می شود ، یا با اقوام و دوستانی که این زندگی را ترک کرده اند ، باشد. مگر اینکه انگیزه کسی که با ارواح مردگان سر و کار دارد جدی باشد و برای انجام دانش بیشتر و خیرخواهی از یک عمل غیر خودخواهانه انجام دهد ، وی در برابر نیروهای غیبی محافظت نخواهد شد؛ و ، هرچه جستجوی وی پر انرژی تر باشد ، احتمال دارد از زندگی و همچنین مردگان رنج ببرد.

دانشمندانی که این کار را انجام داده اند با نتایج مختلفی روبرو شده اند. انگیزه ای که یک دانشمند را ترغیب به اثبات جاودانگی روح می کند خوب است. اما اثبات این که ارواح جسمی و آرزو و اندیشه وجود دارد ، اثبات جاودانگی روح را ندارد. چنین تظاهرات اثبات می کند - چه کسی اثبات ممکن است - وجود چنین ارواح وجود دارد. اما ارواح جسمی و آرزو و اندیشه از بین خواهند رفت. هر شبح مدت زمان خود را دارد. جاودانگی برای انسان است و نه برای ارواح او.

(ادامه دارد)