تفکر و حوادث

هارولد وست پرسیوال

فصل IX

RE-EXISTENCE

بخش 6

تمدن چهارم تمدن های کوچک.

در زمانی که عصر خاک وجود داشت، زمانی که عنصر خاک غالب بود و مردم با آن سازگار شده بودند، تمدن‌های بزرگی وجود داشتند که از نظر دستاوردها از هر چیزی که در تاریخ گزارش شده است، پیشی می‌گرفتند. این تمدن‌ها مبتنی بر کشاورزی و کار با سنگ و فلز بودند. این تمدن که با استفاده از حیوانات برای قدرت شروع شد، به استفاده از ماشین‌های پیچیده رسید. این مردم توسط نیروهای طبیعت اداره می‌شدند.

فقط یک نیرو وجود دارد. این کانال به بسیاری از کانال ها تبدیل شده است و در جنبه های مختلف ظاهر می شود. امروز آن را به عنوان آشکار می کند سبک، گرما ، گرانش ، انسجام ، برق و غیره. سالها پیش از همان سال ، همان نیرو متفاوت ظاهر می شد. جامد ، سیال ، هوا و تابش ماده از زمین ، به طور مداوم در حال تجزیه و تجدید ساختار است. نتیجه ماده که امروز طول می کشد فرم مواد معدنی ، زغال سنگ یا روغن در سنین مختلف متفاوت بود. تیراژ همان چهار عناصر و چهار ایالت ماده با استفاده از تجلی این نیروی زمینی ، هواپیمای فیزیکی بطور مداوم نگه داشته می شود. در گذشته این نیرو نه به اندازه چوب ، زغال سنگ یا روغن ، مانند امروز ، آزاد می شد ، بلکه با ضربه زدن به جریان های زمینی که در آن تجلی یافته است. توانایی نیروی اساسی زمین برای آشکار شدن در زمان های مختلف به روش های مختلف منجر به جهت های مختلف قطب های پوسته زمین و در ارتباط با این تغییرات در چرخه های چهار عصر زمین ، آب ، هوا و آتش می شود. نوع تجلی نیرو به کلاس درجه بستگی دارد واحد، زمین ، آب ، هوا و آتش واحد، که با آنها انسان می تواند به طور مستقیم از طریق سیستم عصبی غیر ارادی خود ، یا به طور غیر مستقیم از طریق اشیاء بیرونی ، مانند چوب ، زغال سنگ ، روغن ، مس ، یا رادیوم و مانند آنها ارتباط برقرار کند.

در اوج دوران زمین، جریان‌های جاری در زمین در مکان‌های خاصی رها می‌شدند و به ماشین‌هایی برای عملیات مکانیکی متصل می‌شدند. جاده‌های پهن و دائمی بر فراز کوه‌ها و دشت‌ها ساخته می‌شدند. مردم از آب برای سفر و حمل و نقل استفاده نمی‌کردند. برخی از این جاده‌ها به داخل زمین امروزه باقی مانده‌اند. مردم از نیروی هوایی استفاده نمی‌کردند، اما با ماشین‌های خود سنگ‌های سنگین را بلند می‌کردند. آنها می‌توانستند نیروی زمین را چنان متمرکز کنند که در هر مکانی که متوقف می‌شد یا خروجی از طریق یک ماشین گیرنده ایجاد می‌شد، گرما یا نور تولید کند . این نیرو می‌توانست برای کار کردن فلزات سخت بدون گرما استفاده شود. مردم فرآیندهایی برای سخت کردن فلزات نرم داشتند. آنها ماشین‌هایی برای برش و صیقل دادن سنگ، ذوب کردن، کوبیدن و محکم کردن آن، ریسیدن و بافتن الیاف گیاهی و موی حیوانات داشتند. آنها موادی داشتند که بافته نمی‌شد، اما مانند چرم جامد بود و می‌توانست در برابر بریدگی سلاح‌ها مقاوم باشد.

آنها نه بر روی چرخ ها ، بلکه در وسایل نقلیه بسته که به راحتی در جاده ها می چرخیدند ، تردد می کردند. این سورتمه ها از فلز و بعضی اوقات از ترکیب کاملاً شفاف بودند. مواد به حدی سخت شده اند که به سختی تحت تأثیر اصطکاک قرار گرفتند حتی اگر وسایل نقلیه با سرعت زیاد توسط نیروی زمینی حرکت می کردند. بیشترین سرعت ، که صدها مایل در ساعت بود ، با سفر اتومبیلها به زیر زمین توسعه یافت. فاصله عملاً از بین رفت. این سفر در زیر پوسته بیرونی زمین انجام شد ، اما مسافران هیچ شناختی از زمین داخلی ، جهان و موجودات آن کسب نکردند ، بیش از این که انسان اکنون موجودات زندگی در آنچه هوا نامیده می شود را بشناسد. تمام زمین توسط مردمی که به این مرحله رسیده بودند ، سکونت نداشت. در بعضی قسمت ها افرادی بودند که پیشرفت نکرده بودند و در بخش های دیگر وحشی.

آنها ورزش‌های خودشان را داشتند که شامل استقامت، بازی‌های توپی، کشتی و مبارزات دوستانه می‌شد. بازی‌های توپی تنوع زیادی داشتند؛ دویدن به اندازه پرتاب هوشمندانه، گرفتن و قطع توپ، ویژگی خاصی نداشت. آنها می‌توانستند توپ را طوری پرتاب کنند که روی زمین دایره‌ای ایجاد کند و بازی، قطع کردن آن بود. آب و هوا در ورزش‌ها و کارهایشان برای آنها بیگانه و ناآشنا بودند.

آموزش مربوط به کشاورزی، فلزکاری، سنگ‌تراشی، معماری، جریان‌های زمینی و عملکرد آنها بود. زبان‌های مورد استفاده از نظر صدا و معانی با زبان‌های امروزی متفاوت بودند. سیستم‌های ادبی گسترده‌ای وجود داشت. وسیله اصلی ثبت، حکاکی یا مهر کردن علائم رنگی روی صفحه فلزی نازک بود. فلزی سفید وجود داشت که کدر نمی‌شد، اما رنگ‌های پاک‌نشدنی را جذب و حفظ می‌کرد. ورق‌های فلز نازک لوله می‌شدند، یا با بستن صفحات روی لولا، کتاب ساخته می‌شد. این ورق‌ها به نازکی و انعطاف‌پذیری کاغذ امروزی ساخته می‌شدند. آنها همچنین ترکیبی از یک گیاه داشتند که اثر نوشته را حفظ می‌کرد. این ماده نامحلول بود و پس از پردازش، قابل اشتعال نبود.

در هر عصر زمین چنین تمدن های زیادی وجود داشته است. آنها از ابتدای کار بی ادب شروع می شدند و بعضی اوقات با مراحل آهسته و تا حیرت انگیز ارتفاعات به دست می آمدند. در بعضی اوقات آنها به دلیل اطلاعاتی که خردمندان به آنها منتقل می کردند ناگهان شکوفا شدند.

عصر آب جانشین عصر خاک شد. در حالی که برخی از مردم در عصر خاک بودند، برخی دیگر وارد عصر آب شده بودند. آنها از واحدهای لایه آب آگاه شدند ، با آنها ارتباط برقرار کردند و یاد گرفتند که از آنها استفاده کنند. گاهی اوقات این امر با آغاز دوره دیگری پس از محو شدن تمدن خاکی، و گاهی با سازگاری تدریجی یک قوم با محیط جدید، زمانی که فرونشست آهسته‌ای در زمین رخ داد، اتفاق می‌افتاد. اغلب اوقات عصر آب از عصر خاک توسعه می‌یافت و مردم همزمان در هر دو وجود داشتند. بدن‌های مردم عصر آب انعطاف‌پذیرتر و سریع‌تر از بدن‌های مردم عصر خاک بود. به طور کلی، شکل انسان در طول تمدن چهارم یکسان باقی مانده است.

دریاچه های بزرگی با جزایر خوب شناور وجود داشت. مردم با پرورش گیاهان و تاکها در کنار هم ، خانه ها را با یک خشت محکم می کردند و آنها را به صورت هنری تزئین می کردند. خانه ها از سه طبقه بالاتر نبودند. مردم از تاکهایی که بخشی از خانه ها بودند میوه و گل می دهند.

آنها قایق‌هایی برای اسکان یک نفر می‌ساختند که متناسب با بدن آنها بود و می‌توانستند در زیر آب سفر کنند. قایق‌های دیگر به اندازه‌ای بزرگ بودند که می‌توانستند چند صد نفر را در خود جای دهند. هوا توسط وسیله‌ای در قایق از آب گرفته می‌شد. چنین قایق‌هایی از چوب انعطاف‌پذیر یا استخوان ماهی ساخته شده و با شیره گیاهان به هم چسبیده بودند تا قایق‌ها انعطاف‌پذیر باشند. برخی از مردم یاد می‌گرفتند که قایق‌ها را برانند، نه با ماشین‌آلات یا نیروی باد، بلکه با احساسی خاص در بدن خود که به سکان قایق منتقل می‌کردند. این احساس از حفره‌های شکمی و لگنی ایجاد می‌شد و به جلو رانده می‌شد. سپس ناوبر دستان خود را به سکان می‌گرفت و به این ترتیب به جریانی در آب متصل می‌شد که از آن برای به حرکت درآوردن قایق استفاده می‌شد.

اقیانوس در آن زمان‌ها مانند الان تقسیم نشده بود. دریاچه‌های عظیم توسط نهرهای زیرزمینی به هم متصل و توسط رشته کوه‌ها از هم جدا می‌شدند. قایق‌ها می‌توانستند در زیر آب از دریاچه‌ای به دریاچه دیگر سفر کنند. مردم می‌توانستند برای مدت طولانی در آب، گرم یا سرد، بمانند. وقتی آب خیلی سرد بود، از روغن یا لباس عایق استفاده می‌شد. آنها مجبور نبودند با دست و پای خود شنا کنند، اما می‌توانستند از احساسات خود برای ارتباط با جریان آب استفاده کنند. بالای سرشان کلاه‌هایی نصب می‌کردند که به آنها اجازه نفس کشیدن می‌داد. ماهی‌ها به آنها حمله نمی‌کردند. آنها می‌توانستند به سرعت ماهی‌ها، تا مسافتی شنا کنند و با استفاده از نیروی آب، آنها را بکشند.

آنها با فلزات به خوبی کار نمی‌کردند . اگر همزمان با عصر زمین شکوفا نمی‌شد، از استخوان‌ها و پوسته‌های تیز و فلس‌های ماهی استفاده می‌کردند که برخی از آنها مانند سنگ چخماق بودند. با چنین ابزارهایی، چوب را می‌بریدند و خاک را در جزایر کوچک خود شخم می‌زدند. آنها الیاف را به پارچه می‌بافتند و از گیاهان آبی، پارچه‌های کتانی ظریف می‌ساختند. لباس‌های خود را با رنگ‌های مختلف، از شیره انگور و انواع توت، و با فلس ماهی و جواهرات تزئین می‌کردند. غذای آنها ماهی، گیاهان دریایی و میوه‌های خوش طعمی بود که از کف و کناره‌های دریاچه‌ها به دست می‌آوردند. آنها آنها را پخته می‌خوردند و از وسیله‌ای که با نیروی آب کار می‌کرد، گرما می‌گرفتند. آنها می‌دانستند چگونه آتش درست کنند، اما از آن به طور گسترده استفاده نمی‌کردند، زیرا گرما و نیروی مورد نیاز خود را از راه‌های دیگر به دست می‌آوردند. آنها همه این کارها را مانند مردم عصر زمین انجام می‌دادند، اما از چیزی آگاه بودند که مردم زمین نمی‌توانستند آن را لمس یا استفاده کنند. آنها از لایه آبی که در زمین جامد بود آگاه بودند و وقتی در نهرها و دریاچه‌ها بودند، از زندگی در آن آگاه بودند. آنها از نیروهایی که در لایه آب بودند برای رسیدن به اهداف خود با ماده در حالت جامد استفاده کردند.

آنها در جوامع کوچک یا در شهرها زندگی می کردند که برخی از آنها بر روی آب ساخته شده اند. ساختمانها روی قایق بودند و به یکدیگر متصل بودند. یک تجارت سرسختانه بین افراد مختلف وجود داشت. آنها تجارت گسترده ای را دنبال کردند. وحشیان معمولاً در سرزمین اصلی و از آب می ترسیدند. این افراد آب دارای ورزش و تمرینات بدنی بودند که همه با آب در ارتباط بودند. از بین بازی های آنها ، بازی هایی بود که در آن شرکت کنندگان ماهی های خاصی را سوار می کردند که بر روی یکدیگر می زدند.

آنها هنرها و علوم خاص خود، موسیقی ملودیک، معماری آبی خاص و قایق‌های تقریباً فناناپذیر خود را داشتند. زبان آنها عمدتاً از مصوت‌ها تشکیل شده بود. آنها ادبیات و اسنادی داشتند که بر روی پارچه‌ای بافته شده از الیاف گیاهان آبی نوشته شده بود. این تمدن‌های عصر آب شاهد توسعه بالایی از بشریت بودند . بدن‌هایی با استقامت زیاد، نجابت ظاهری، مهارت در هنرها و دستاوردهای فکری عالی، مردم برخی از این نژادهای آبی را متمایز می‌کرد.

عصر هوا پس از عصر آب فرا رسید، زمانی که مردم از واحدهای هوایی که در لایه هوا حرکت می‌کردند آگاه شدند و بدن خود را با آنها تنظیم کردند . چنین عصرهایی معمولاً با کشف نیروی سبکی و نیروی پرواز در خود افراد آغاز شد. این نیروها همیشه وجود دارند، اما در حال حاضر نمی‌توانند توسط انسان‌ها مورد استفاده قرار گیرند.

نیروی سبکی، نیرویی متمایز است، درست مانند گرما. این نیرو یکی از تجلیات نیروی بنیادی زمین است. تجلی آن، وزن را به میزان کم یا زیاد از بین می‌برد. اگر به میزان کم از گرانش باشد، وزن را کاهش می‌دهد، اگر به میزان زیاد باعث شود جسمی که در آن تجلی می‌یابد از اجسام اطراف جدا شود. منظور از بالا رفتن به هوا فقط دور شدن از پوسته زمین است. بالا رفتن وقتی جسمی با سبکی حرکت می‌کند، می‌تواند هم در هوای داخل زمین و هم در هوای خارج از زمین انجام شود. سبکی بر احساس وجد بدون ایجاد حماقت تأثیر می‌گذارد. این نیرو توسط یک نگرش ذهنی که فرد را در تماس با واحدهای هوایی در سمت فعال خود قرار می‌دهد، که نیروی هوا است، و با تنفس، که نیرو را آزاد می‌کند و آن را از طریق اعصاب سیستم عصبی غیرارادی می‌کشد، به کار گرفته می‌شود. وقتی نیرو در سیستم عصبی ارادی احساس می‌شود، سبکی است و بدن به هوا بالا می‌رود. سبکی آن برابر با نگرش ذهنی است ، به طوری که یک بدن می‌تواند مانند خار بالا برود و شناور شود یا از زمین دور شود.

نیروی پرواز، نیرویی از لایه هوا است و شبیه به نیروی سبکی است، اما به عنوان یک نیرو متمایز است. سبکی از پوسته زمین دور می‌شود؛ پرواز عموماً به موازات آن حرکت می‌کند، اما می‌تواند روی یک شیب، بالا یا پایین حرکت کند. ویژگی آن جهت است. این نیرو توسط ذهن دریافت می‌شود و با تنفس به بدن القا می‌شود. می‌توان آن را بدون نیروی سبکی اعمال کرد. اما در این صورت باید به طور مداوم و با سرعتی متفاوت، به اندازه کافی بزرگ که هوا از بدن پشتیبانی کند، اعمال شود. معمولاً هر دو نیرو با هم اعمال می‌شوند. هر دو نیرو، تجلی نیروی بنیادی زمین هستند که با فعال بودن در لایه هوا، تخصص یافته‌اند.

در عصر هوا، یعنی در دوره‌ای که بسیاری از مردم می‌توانند با این نیروها در لایه هوا تماس پیدا کنند، افکار و جریان‌های عصبی آنها مستقیماً با واحدهای هوا تماس پیدا می‌کند، نه مانند الان که از طریق واحدهای زمینی است. از آنجایی که حرکات واحدهای هوایی با سرعتی متفاوت از واحدهای زمینی است ، آنها با نیروهای اعمال شده توسط واحدهای زمینی مقابله کرده و بر آنها غلبه می‌کنند.

مردم عصر هوا، تکاملی از مردم عصر آب بودند. نیروهایی که برای حرکت سریع در آب استفاده می‌شدند، با هوا سازگار شده بودند، همانطور که نیروهای روی پوسته زمین با آب سازگار شده بودند. نیروی سبکی تا حد متوسطی در دویدن و پریدن روی زمین و بالا رفتن در آب مورد استفاده قرار می‌گرفت. در ابتدا تعداد کمی از مردم نیروهای سبکی و پرواز را به کار می‌بردند. سپس تعداد بیشتری با کاربرد آن آشنا شدند و سرانجام مردم متولد شده به طور طبیعی با این نیروهای هوایی سازگار شدند.

در اوج عصر هوا، مردم در خانه‌هایی روی زمین و در خانه‌های شناور روی آب زندگی می‌کردند، اما نژاد غالب عمدتاً در هوا زندگی می‌کرد. برخی از افراد روی زمین به ندرت به هوا می‌رفتند و از اعتماد به آن می‌ترسیدند؛ اما مردم عصر هوا در خانه‌ها یا ساختمان‌های عظیم در هوا زندگی می‌کردند. آنها برخی از مواد لازم برای این کار را از زمین می‌گرفتند؛ سایر مواد را از خود هوا رسوب می‌دادند یا متراکم می‌کردند. آنها وزن مواد را برداشته و آنها را در هوا قرار می‌دادند، جایی که ثابت و متعادل بودند، به طوری که تا زمان حذف آنها دست نخورده باقی می‌ماندند. مردم این کار را با تمرکز و اتصال نیروی سبکی به ساختمان‌ها انجام می‌دادند. خیابانی وجود نداشت. ساختمان‌ها در سطوح مختلف در هوا قرار داشتند. آنها به اندازه هر چیز دیگری روی زمین امروزی محکم بودند. از چوب، سنگ و فلزات استفاده می‌شد، اما وزن آنها با استفاده از یک فلز آبی خاص، که یا از هوا گرفته می‌شد یا از زمین استخراج و تصفیه می‌شد، کاهش می‌یافت و حفظ می‌شد. این فلز رسانای نیروی سبکی بود و برای ایجاد سبکی در اشیاء معدنی به کار می‌رفت.

مردم غذای خود را از میوه‌ها، غلات و حیوانات زمین و از ماهی‌ها و پرندگان به دست می‌آوردند. بخش زیادی از غذای خود را از طریق تنفس از خود هوا به دست می‌آوردند. آنها گیاهانی داشتند که در هوا شناور بودند و از آن تغذیه می‌کردند، اما بیشتر گیاهان در باغ‌های متصل به خانه‌ها بودند. پارچه‌ها و لباس‌های آنها از گیاهان و موی حیوانات ساخته می‌شد. پرها عمدتاً مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

شکل آنها انسانی بود، اما بدن‌هایشان از نظر سبکی و طراوت از انسان‌های زمینی و آبی پیشی می‌گرفت. استفاده از نیروی هوا طبیعی بود. نوزادان باید محافظت می‌شدند، اما خیلی زود یاد می‌گرفتند که ذهن و تنفس خود را طوری تنظیم کنند که با نیروهای موجود در لایه هوا تماس پیدا کنند. آنها این کار را آسان‌تر از کودکانی که راه رفتن را یاد می‌گیرند، یاد می‌گرفتند، همانطور که پرندگان پرواز را یاد می‌گیرند. مردم بدون تلاش زیاد از این نیروهای هوایی استفاده می‌کردند. آنها در خانه‌های خود راه می‌رفتند و کار می‌کردند و بدون اعمال نیروی پرواز روی مبل‌ها می‌خوابیدند. در راهروهای طولانی، بالای کف زمین سر می‌خوردند و در فضای باز به طور طبیعی به فرمان هوا متکی بودند. آنها در هوا استراحت می‌کردند و شناور می‌شدند، همانطور که در آب انجام می‌شود. آنها می‌توانستند بادها را کنترل کنند و از طوفان جلوگیری کنند یا باعث آن شوند. گاهی اوقات بال یا سپرهایی به پشت خود متصل می‌کردند تا حرکت را تسهیل کنند. آنها کشتی‌های هوایی برای تجارت و سفر در مسافت‌های طولانی داشتند. آنها از تمام محصولات زمین، گیاهان، چوب‌ها، سنگ‌ها و فلزات آن استفاده می‌کردند، اما هیچ ماشین پیچیده‌ای نداشتند. کشتی‌های هوایی عظیم آنها فقط با نیروی سکاندار هدایت و به حرکت در می‌آمدند.

بازی‌های آنها عمدتاً شامل انواع پرواز و اجراهایی در هوا بود. ویژگی‌های برجسته ورزش‌های آنها حرکات سر خوردن یا بالا رفتن دلپذیر در هوا بود که با صداهای جذابی که توسط خود حرکات تولید و توسط صدا تشدید می‌شد، همراه بود. حرکات و صداها رنگ‌هایی ایجاد می‌کردند، رنگ‌های نوری مانند رنگین‌کمان به جای رنگ‌های رنگدانه‌ای. جلوه‌های شگفت‌انگیز این نورها زمانی افزایش می‌یافت که افراد زیادی همزمان در هماهنگی حرکت، صدا و رنگ شرکت می‌کردند . مسابقات کشتی و رقص در هوا برگزار می‌شد.

هنرهای آنها حول محور آواز و موسیقی متمرکز بود. در میان سازهای مورد استفاده، نوعی شیپور با دیافراگم‌هایی بود که با صدای انسان حرکت داده و تغییر می‌کردند و بدین ترتیب صداها و پژواک‌های مستقیم در هوا ایجاد می‌شدند و به دنبال آن رنگ‌هایی که اغلب شکل می‌گرفتند، به وجود می‌آمدند. آنها سازهای عظیمی به شکل نیمه یک کره توخالی و قطر چندین فوت داشتند که با قطع کردن واحدهای چهار حالت ماده در حرکاتشان و مرتبط کردن حرکات به یکدیگر، صدای سمفونیک تولید می‌کردند. با قدرت آن صدا، اگر به سمت زمین هدایت می‌شد، افرادی که آن را می‌شنیدند، ترس و وزن خود را از دست می‌دادند، به وجد می‌آمدند و به هوا می‌رفتند و تا زمانی که صدا را می‌شنیدند ، در آنجا می‌ماندند.

در بعضی مواقع ، مهارت در علوم وجود داشت. آنها یادگیری عمدتا نگران نرخهای مختلف حرکت چهار نوع بود واحد in طبیعت و بخشهای فرعی آنها آنها از صدها نرخ مختلف حرکت می دانستند واحد و برخی از این موارد را با ترکیب ، اتصال و از بین بردن برخی از آنها تنظیم کرد واحد. بدین ترتیب آنها نیروها را به ویژه لایه هوا بیرون کشیدند و باعث شدند که بر آب و نیروهای زمینی مسلط شوند. دلیل آنها سکونت خود را در هوا حفظ کردند این بود که در آنجا می توانستند راحت تر به این نیروها برسند و هدایت کنند. با استفاده از چنین نیروهایی خانه ها و شهرهای خود را در هوا تثبیت کردند و گرما به دست آوردند ، سبک و انرژی برای امور داخلی خود از آنجا که فقط برخی افراد می توانستند این کار را انجام دهند ، به گروه خاصی واگذار شد وظیفه این برای شرکت در تهیه بود. هدر ماده بلافاصله با تجزیه آن در قسمت مؤثر آن دفع شد واحدیا با نوسازی این موارد واحد به اشیاء دیگر

آنها زبان‌هایی برای بیان افکار خود داشتند . آنها صفحاتی از جنس پارچه داشتند که از طریق آنها ارتباطات از یکی به دیگری منتقل می‌شد، اما این صفحات فقط به عنوان یادگاری استفاده می‌شدند، زیرا مردم می‌توانستند از طریق فکر ارتباط برقرار کنند. ماده عصبی مغز آنها با جریان‌هایی که توسط افکار در دنیای فیزیکی ایجاد می‌شد، تماس داشت. گفتار و تفکر با هم منطبق بودند. اگر کسی دروغ می‌گفت، فوراً آشکار می‌شد زیرا در آن صورت مشاهده می‌شد که گفتار و تفکر با هم منطبق نیستند.

چیزهایی را که می‌خواستند به عنوان اطلاعات، اخبار یا ادبیات ثبت کنند، روی صفحاتی که به مخزنی در سطح حیات دنیای فیزیکی متصل بودند، حک می‌کردند یا روی آنها صدا می‌زدند. نوشته یا صدا به ماده مخزن منتقل می‌شد و بنابراین یک ثبت دائمی روی آن ایجاد می‌شد . افرادی که از آن پس می‌خواستند اطلاعات به این صورت حفظ شود، می‌توانستند با رفتن به یک ساختمان عمومی، جایی که فهرست کلمات اشاره را پیدا می‌کردند، آن را پیدا کنند. سپس با ابزاری، کلمه اشاره انتخاب شده روی صفحه بازتولید را که آنها را به ثبت دائمی مخزن متصل می‌کرد، لمس می‌کردند و به این ترتیب اطلاعات را به دست می‌آوردند. پس از دریافت موضوع و کلمه اشاره، می‌توانستند در خانه، رکورد را مرور کنند، مشروط بر اینکه وسیله‌ای برای دریافت و تکثیر رکوردها داشته باشند. کتاب و کتابخانه وجود نداشت؛ به آنها نیازی نبود.

عصر آتش جانشین عصر هوا شد و به تدریج از دل آن بیرون آمد و بر آن مسلط شد. عصر هوا همزمان با آن به حیات خود ادامه داد. انسان‌های عصر آتش همان شکل و شمایل انسان‌های هوا را داشتند. اما تفاوت قابل توجه آنها در وجود قدرتی آگاهانه بود که به آنها برتری می‌داد. ویژگی فیزیکی متمایز آنها چشمی بود که با آن به دیگران درخواست، فرمان و احساسات و افکار خود را ابراز می‌کردند.

سن شروع شد که برخی از افراد هوا با آتش که تابش می کند آشنا شدند ماده یا نور ستاره آنها شدند هوشیار از حضور آتش واحد در لایه آتش. پس از آن دیگران و پس از آن بیشتر راه خود را به سمت ستاره ستاره پیدا کردند. نه زمان آیا همه هوای مردم به آتش سوزی تبدیل شدند. در عصر آتش سوزی ، بر روی زمین نیز سه سنین دیگر وجود داشت و مردم روی زمین ، در آب و هوا زندگی می کردند و با مسافرت و تجارت با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند. افرادی که در عصر زمین قرار داشته اند اجساد را تنظیم و محدود به استفاده از مواد جامد می کردند واحد که در وضعیت ناخالص و استوار قرار داشتند. افرادی که از نظر آب دارای آب بودند ، دارای اجسامی بودند که با مایعات جامد سازگار بودند واحد؛ افرادی که از نظر هوایی سن داشتند چنین بودند زیرا اجساد مستقل از هوا داشتند واحد، و مردم در عصر آتش سوزی بودند هوشیار از تابش جامد واحد و بدن آنها به آنها تنظیم می شد.

واحدهای آتش در سطح فیزیکی، نور ستارگان هستند. نور ستارگان نامحسوس است، اگرچه تراکم آن در یک توده، اجسام ستارگان را تولید می‌کند. در عصر آتش، مردم از واحدهای نور ستارگان آگاه و با آنها در تماس بودند . آنها آنها را می‌دیدند و به وسیله آنها می‌دیدند و به وسیله آنها می‌توانستند از نیروهای لایه جامد-تابشی و از طریق آنها از نیروهای سه لایه دیگر استفاده کنند. نور ستارگان از طریق خورشید عمل می‌کند. مردم عصر زمین فقط زمانی می‌توانند از نور ستارگان استفاده کنند که از آن در نور خورشید و به عنوان آن استفاده کنند، اما مردم عصر آتش می‌توانستند از نور ستارگان بدون وابستگی به خورشید استفاده کنند.

خورشید تمرکز نیروها ، مرکز هوایی در یک لایه هوایی است. از طریق و بیرون خورشید خورشید جریان می یابد ، که ترکیبی از تابش ، هوا ، مایع و جامد است واحد. نور ستاره از طریق هوا کار می کند ماده و دلیل اصلی و پشتیبانی اصلی فعالیتهای خورشید است. نور خورشید باعث می شود واحد به عنوان فعال بودن طبیعت نیروهایی که حفظ می کنند زندگی روی پوسته زمین و با آن عصر کنونی تمدن خود را می سازد. پوسته خاکی که بارش چهار برابر خورشید است ، بخش هایی از هر مجموعه را به نمایش می گذارد واحد و بنابراین آنچه را که برای ادامه فعالیت در پوسته زمین لازم است ، حفظ و تأمین می کند. واحد شدن طبیعت نیروها با نزدیک شدن به صفحه پوسته زمین. دور از صفحه نمایش واحد مانند این نیروها عمل نکنید. این نیروها فقط در محدوده معینی نور ، گرما ، نیرو ، تولید و تجزیه تولید می کنند. بنابراین اگر بدن کانونی به نام خورشید در آن محدوده پوسته زمین نباشد ، این تأثیرات را ایجاد نمی کند. علاوه بر این لازم است پوسته خاکی زمین را واگذار کند واحد برای تهیه برخی از مواد برای تولید این اثرات. در عصر زمین ، افراد نمی توانند از گرما و گرما برخوردار باشند ، مگر اینکه این سه شرط برآورده شود ، اما در عصر آتش سوزی مردم می توانند معادل نور ، گرما و برق را بدون وابستگی به غربالگری ، دامنه خورشید و خورشید دریافت کنند. عمل پوسته جامد در ارسال بیرون واحد برای دیدار با نور خورشید

سکونتگاه‌های مردمان آتش در هوا، آب و زمین بود، اما آنها از آتش موجود در هوا، آب و زمین آگاه بودند و از آن به عنوان واسطه خود استفاده می‌کردند. آنها در جوامع خود زندگی می‌کردند و حلقه‌های خود را داشتند، اگرچه در میان دیگران می‌رفتند. اگر این کار را می‌کردند، به دلیل تأثیراتی که با آنها همراه بود و قدرتی که در چشمانشان داشتند، فوراً برتر دیده یا احساس می‌شدند. آنها می‌توانستند هر یک از غذاهای حیوانی یا گیاهی را بخورند یا با مایعات یا حتی فقط با تنفس زندگی کنند. اگر می‌خواستند عمر خود را طولانی‌تر کنند، غذاهای جامد یا مایع نمی‌خوردند. بدن آنها فیزیکی بود، اما می‌توانستند با آن کارهایی انجام دهند که دیگران نمی‌توانستند با بدن خود انجام دهند.

آنها به کشاورزی ، تجارت ، مکانیک و هنر مشغول بودند. آنها می توانند چیزهایی را برای مردم زمین تولید کنند که اینها نمی توانند. آنها همین کار را برای مردم آب و هوا انجام دادند. افراد هوایی به وضعیت بسیار بالایی رسیده بودند زیرا افراد آتش سوزی در میان آنها زندگی می کردند و به آنها کمک می کردند.

در کشاورزی می توانستند ببینند که در گیاهان چه می گذرد. آنها می توانند فعالیت دانه ها و ریشه ها را ببینند ، گیاهان چگونه تغذیه می کنند ، چگونه آن را تخصیص می دهند و رشد می کنند و می توانند هر طور که می خواست توسعه را هدایت کنند. آنها گیاهان را با هم مخلوط کرده و میوه ، سبزیجات و غلات تازه تولید می کردند.

در آغاز عصر آتش سوزی این افراد دستگاه هایی را برای لایروبی ، ساختمان سازی ، روشنایی و تولید برق ساختند. با پیشرفت آنها ، تعداد کمی یا هیچ کدام را برای خودشان استفاده نکردند ، اگرچه هنوز ماشین هایی را برای افرادی که در سنین عقب مانده بودند ساخته بودند. آنها در برش كانالهاي بزرگ در زمين و از زمين به زمين و مردم آب كمك كردند و آبراه هاي بسياري را ساختند. آنها برای برش زیر آب و لایروبی از ماشین های عظیم استفاده می کردند. آنها می توانستند آنچه را که در اعماق عالی اتفاق می افتد ببینند و بر این اساس عملیات مستقیم انجام دهند.

در اوج عصر آتش سوزی ، مهمترین چیزی که در میان آتش سوزی وجود داشت ، فقط اجسادشان را برای تحقق آنچه می خواستند ، انجام می دادند. از چهار انگشت استفاده شد ، انگشت شاخص برای آتش ، انگشت میانی برای هوا ، انگشت سوم برای آب و انگشت کوچک برای زمین. با انگشتان دست چپ آنها حس می کردند. و با کسانی که از راست آنها دست به کارگردانی جریانی از واحد از عناصر. آنها می توانستند نیروهایی را که توسط آنها هدایت می شوند ، پاره پاره شوند ، از بین بروند و یا ساختار چیزهای جامد را ایجاد و ایجاد کنند راست دست ها. از انگشت شست یا برای احساس ، یا برای هدایت ، متحد یا برجسته کردن جریانها استفاده می شد. اندام در بدن آنها مخازن نیرو بود و اعصاب مرتبط با سیستم های مربوطه با نیرو تماس می گرفتند. نیروهایی در زمین که آنها از طریق سیستم گوارش و حس آنها استفاده می کردند ، از آنها استفاده می کردند و آنها را راهنمایی می کردند بو. نیروهای آبی که با زمین درآمیختند و آنها را از طریق ارگانهای سیستم گردش خون و کنترل آنها کنترل کردند طعم. هوایی که آنها با کنترل نیروهای هوایی که در خارج از هوا ، آب و زمین کار می کردند اداره می شدند و از طریق سیستم تنفسی آنها عبور می کردند که از سیستم گردش خون و دستگاه گوارش عبور می کند. گفتار قدرتی بود که چهار حالت را متحد می کرد ، زیرا نور خورشید چهار نوع نور را متحد می کند. آنها با تماس با نور ستاره در معرض نور خورشید هماهنگ سازی و کنترل نیروهای دیگر را انجام دادند عناصر. نور ستاره در سراسر دیگران حضور داشت. آنها آن را از طریق سیستم های تولیدی و حس خود استفاده می کردند نظر.

بدن فیزیکی این افراد که در میان آتش پیشرو بودند، می‌توانست با هر سرعت دلخواه از هر نقطه‌ای از زمین عبور کند. آنها می‌توانستند بدن فیزیکی خود را از هر جسم فیزیکی، صرف نظر از چگالی آن، عبور دهند . آنها می‌توانستند همزمان در چندین مکان ظاهر شوند ، صرف نظر از اینکه مکان‌ها چقدر دور باشند. آنها این کار را با دیدن جایی که می‌خواستند باشند انجام می‌دادند و با استفاده از ماده جامد-تابشی ، در تمام ماده ناخالص‌ترِ مداخله‌گر حضور داشتند و به آن نفوذ می‌کردند . این افراد آتش می‌توانستند هر جایی را از طریق ماده جامد ببینند و بشنوند.

آتش واحد همه جا یکسان هستند زمان. این افراد آتش را به هم وصل کردند واحد در بدن آنها با آتش واحد در لایه خاکی در آنجا این آتش است واحد هوا را تحت تأثیر قرار داد واحد و این آب واحد و اینها پدیده ها را از طریق زمین تولید می کردند واحد. آتش سوزی مردم از چهارمین مورد استفاده کرده بودند بعد، حضور ، به دلیل بودنشان هوشیار و با تابش جامد آشنا است واحد. این بدان معنی بود که آنها می توانند از آنجا عبور کنند ، در یا باشند کار با آتش ، هوا ، آب یا زمین واحد. هنگامی که بدن جسمی آنها با جامد تابشی در مرحله قرار گرفت واحد- که با تمرکز حس انجام شد نظر در بعضی از آنها - همزمان در مکانهایی که این افراد اصلی می خواستند دیده شوند ، ظاهر شد. هیچ مانعی در بین افرادی که می توانند از جامد تابشی استفاده کنند ، دخالت نمی کنند واحد و جاهایی که مایل به دیدن هستند. آنها تا زمانی که به فکر کردن ، احساس کردن و دیدن خودشان در آنجا ادامه دادند ، در این مکانهای مختلف قابل رویت بودند. اجساد آنها فقط در هر مکان بوده است ، اما آنها مداخله را حذف کردند واحد of ماده و به همین ترتیب قابل مشاهده شد زمان در هر مکانی که مایل بودند دیده شوند. به دلیل قدرت آنها نظر، که نه ماده آنها می توانند مانع شوند ، در همین حال زمان، همه مکانهایی که در آن و افرادی که توسط آنها دیده می شود. آنها می توانند در صورت تمایل ناپدید شوند. آنها این کار را با قطع ارتباط از بدن خود ، با کلاس آتش انجام دادند واحد که تماس آنها را قابل مشاهده می کند.

آنها می‌توانستند هر سلول یا اندامی را در بدن انسان بررسی کنند و کاربردهای آن را بیان کنند و ابزارهای مناسب برای ایجاد تغییر را شرح دهند. آنها می‌توانستند علت و درمان یک اختلال را به طور همزمان ببینند. آنها از طریق فکر و گفتار با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کردند. فاصله هیچ مانعی برای شنیدن صدای یکدیگر یا هر صدایی در طبیعت نبود. آنها می‌توانستند با نگاه کردن به وقایع گذشته یا شنیدن آنها از حالت‌های تابشی یا هوایی ماده ، سوابقی از آنها را به دست آورند و به این ترتیب تا سطح شکل دنیای فیزیکی پیش بروند.

قوانینی وجود داشت که مانع از استفاده از این نیروها فراتر از محدودیت‌های خاص می‌شد. مردم عصر آتش نمی‌توانستند بدون آسیب زیاد به خودشان، در قانون اندیشه دخالت کنند . قدرت آنها به همه چیز در چهار منطقه حالت جامد سطح فیزیکی در سمت طبیعت می‌رسید، اما چیزهای زیادی در خودشان به عنوان فاعل وجود داشت که آنها بر آنها تسلط نداشتند و به عنوان یک ملت بر آنها تسلط نداشتند، اگرچه برخی از افراد بر آنها تسلط داشتند. این عدم تسلط باعث زوال آنها و ناپدید شدن عصر آتش شد.

اوج یک عصر آتش ، بالاترین نقطه در عصرهای هوا، آب و خاک را نیز مشخص می‌کرد. با ناپدید شدن عصر آتش، هر یک از عصرهای دیگر رو به زوال رفتند و به تدریج ناپدید شدند. آخرین عصری که فرو ریخت، عصر خاک بود. این عصر با فجایع به پایان رسید. زمینی تاریک و دلگیر جانشین آن شد. بربرهایی بر آن زندگی می‌کردند که بقایای منحط چهار عصر بودند، که حتی خاطره‌ای از آنها نداشتند ، یا به تازگی از زمین درونی رانده شده بودند. فقط در اینجا و آنجا روایاتی از برخی از مردم چهار عصر در افسانه‌های تحریف شده از موجودات ماوراء طبیعی با قدرت‌های الهی باقی مانده بود.

حق چاپ 1974 توسط The Word Foundation, Inc.